Nooit van gehoord
Zeekraal en lamsoor kennen we. Voor nori, hiziki of wakame halen we onze neus niet op. Maar dat was het dan wel zo’n beetje met ons repertoire zeegroente. Zeekool? Nooit van gehoord. Het groeit op de meest onherbergzame plekken aan zee (ga maar eens kijken langs de Afsluitdijk), maar eerlijk gezegd waren we nog nooit op het idee gekomen dat je die weerbarstige plantjes tussen de basaltblokken ook kunt éten.
Totdat Stichting Sint Donatus het onlangs op Texel gingen verbouwen en we zelf konden proeven hoe lekker zilt en licht-kolig zo’n zeekooltje smaakt. Roerbakken, rauw door een stamppotje, bij een gebakken mootje vis of een lamsstoofje: doet u ons maar zeekool.
Op Texel noemen ze het afwisselend een ‘nieuwe’ groente of een ‘vergeten groente’. Wij houden het erop dat zeekool vooral over het hoofd is gezien. Bovendien is de zeekool die nu verbouwd wordt, íets andere koek dan de voorheen particulier geteelde of in het wild groeiende kool. Nieuwsgierig geworden? Het goede nieuws is dat je voor Texelse zeekool niet per se naar Texel hoeft. Het is sinds kort ook verkrijgbaar bij de Horecavers groothandel in Haarlem en Rungis in Ridderkerk. Het minder goede nieuws is dat het vooralsnog in kleine hoeveelheid verkrijgbaar is omdat het duurzaam en ecologisch wordt geteeld (maar dat is eigenlijk ook weer goed nieuws). En waar een wil om het tóch te proeven, is altijd een weg. Die langs de Afsluitdijk bijvoorbeeld.
Sfeerbeeld: Ruth de Ruwe
