Eigen bonen eerst
De komst van conservenblik en -pot is bijna de dood voor de droogboon geworden. De droogboon? Jawel, dat is de smakelijke variant van de bonen die normaliter in ietwat slijmerig vocht in een blikje zitten. En die je dan in je chili con carne of tussen je taco’s doet, als je ze al koopt. Die bonen zijn namelijk niet zo lekker. En bonen kunnen behoorlijk lekker zijn.
Lang, heel lang geleden, had elke provincie z’n eigen bonenras en werden er bonen in bijna alle kleuren van de regenboog geteeld. De Reade Krobbe in Friesland, de Wieringer Boon in Noord-Holland, Drentse Kievitbonen, Zeeuwse kogelbonen, en ga zo maar door. Stuk voor stuk boontjes met een eigen smaak en eigen bite.
Er zijn nog maar een paar telers die die bonen telen. Liefhebbers hebben zo hun adresjes en houden elkaar zelfs via internet op de hoogte daarvan. Zo weten we inmiddels waar die éne hobbytuinder die nog Zeeuwse kogelbonen teelt, zijn droogbonen afzet. En verklappen we ook maar dat we de lekkerste citroenbonen sinds jaar en dag halen bij een eigenzinnig filiaal van een grootgrutter in Warmenhuizen en dat die ze weer heeft van die ene teler in Noord-Holland die ook nog krombekken teelt (de familie Smak in Lutjewinkel). En dat je bij De Cuynder in Friesland gelukkig nog de Friese gele woudboon kunt krijgen.
We willen een pleidooi voor de Hollandse droogboon houden. Opdat al die fraaie rassen geteeld blijven worden. En je ze op meer plekken kunt krijgen dan bij die handvol telers zelf. Zodat je kunt proeven dat de smaak van een krombek lichtjaren verwijdert is van zo’n wit snotboontje uit een pot. We hebben niets tegen de kidney boon of de borlotti waarmee culisnobs zo dwepen. Maar zo’n klein handje gekookte krombekken die je prakt op een geroosterd broodje, beetje olijfolie erover, héél klein beetje knoflook, peper, zout... als je dat proeft, snap je direct waarom zo’n boontje niet mag verdwijnen. Bonenadresjes in de aanbieding? Mail ons vooral op info@ztrdg.nl.
